July 23, 2014

Caeli Deus Sanctissime

O God, Whose Hand Hath Spread the Sky

Caeli Deus Sanctissime is attributed to St. Gregory the Great (540-604).  In 1632, in accordance with revisions made to the hymns of the Divine Office by Pope Urban VIII (1568-1644), it was altered and changed to Caeli Deus Sanctissime (1632). Both versions are shown below. It is sung at Wednesday Vespers in the Roman Breviary.

CAELI DEUS SANCTISSIME
Listen

1. Caeli Deus Sanctissime
qui lucidum centrum poli
candore pingis igneo
augens decori lumine.

2. Quarto die qui flammeam
solis rotam constituens,
lunae ministras ordini,
vagos recursus siderum, 

3. Ut noctibus, vel lumini
diremptionis terminum,
primordiis et mensium
signum dares notissimum:

4. Illumina cor hominum,
absterge sordes mentium,
resolve culpae vinculum,
everte moles criminum.

5. Praesta, Pater piissime,
Patrique compar Unice,
cum Spiritu Paraclito
regnans per omne saeculum. Amen


CAELI DEUS SANCTISSIME (1632 Revision)

1. Caeli Deus Sanctissime
qui lucidas mundi plagas.
candore pingis igneo
augens decoro lumine.

2. Quarto die qui flammeam
dum solis accendis rotam,
lunae ministras ordinem,
vagosque cursus siderum.

3. Ut noctibus, vel lumini
diremptionis terminum,
primordiis et mensium
signum dares notissimum:

4. Expelle noctem cordium,
absterge sordes mentium,
resolve culpae vinculum,
everte moles criminum.

5. Praesta, Pater piissime,
Patrique compar Unice,
cum Spiritu Paraclito
regnans per omne saeculum. Amen


Contemporary version performed by Sator

July 21, 2014

Nox et Tenebrae et Nubila

Day is Breaking, Dawn is Bright

Nox et Tenebrae et Nubila is by the Roman poet, Aurelius Prudentius (348-c.413). It is drawn from his work Liber Cathemerinon, comprised of 12 poems that contemplate the canonical hours, and liturgical feast days and seasons.  In 1632, in accordance with revisions made to the hymns of the Divine Office by Pope Urban VIII (1568-1644), it was altered and changed to Nox et tenebrae et nubile (1632). Both versions are shown below. It is sung at Wednesday Lauds in the Roman Breviary.

NOX ET TENEBRAE ET NUBILA by Aurelius Prudentius
Listen

1. Nox et tenebrae et nubila,
confusa mundi et turbida,
lux intrat, albescit plus:
Christus venit; discedite.

2. Caligo terrae scinditur
percussa solis spiculo,
rebusque iam color redit
vultu nitentis sideris.

3. Sic nostra mox obscuritas
fraudisque pectus conscium,
ruptis retectum nubibus,
regnante pallescet Deo.

4. Te, Christe, solum novimus,
te mente pura et simplici
rogare curvato genu
flendo et canendo discimus.

5. Intende nostris sensibus
vitamque totam dispice:
sunt multa fucis illita
quae luce purgentur tua.

6. Sit, Christe, rex piisime,
tibi Patrique gloria
cum Spiritu Paraclito,
in sempiterna saecula. Amen.


NOX ET TENEBRAE ET NUBILA (1632 Revision)

1. Nox et tenebrae et nubila,
confusa mundi et turbida,
lux intrat, albescit plus:
Christus venit; discedite.

2. Caligo terrae scinditur
percussa solis spiculo,
rebusque iam color redit
vultu nitentis sideris.

3. Sic nostra mox obscuritas
fraudisque pectus conscium,
ruptis retectum nubibus,
regnante pallescet Deo.

4. Te, Christe, solum novimus,
te mente pura et simplici
flendo et canendo quaesumus,
intende nostris sensibus.

5. Sunt multa fucis illita,
quae luce purgentur tua:
tu, vera lux caelestium,
vultu sereno illumina.

6. Sit, Christe, rex piisime,
tibi Patrique gloria
cum Spiritu Paraclito,
in sempiterna saecula. Amen.